Free Web Hosting Provider - Web Hosting - E-commerce - High Speed Internet - Free Web Page
Search the Web

 

 

KARATENİN TARİHÇESİ

Kelime anlamı 'boş el' olan karate, herhangi bir araç kullanmadan veya silah bulundurmadan veya silah bulundurmadan mücadele sırasında her türlü hücumu kolaylıkla savuşturulabilen, becerinin doruğuna ulaşmış el demektir.

Karate savunma sporudur. Kataların ilk hakemlerinin blok olması bunun somut bir göstergesidir. Ayrıca karate yapan kişi kibar ve centilmendir. Müsabaka alanına girerken ve çıkarken, yendiği veya yenildiği kişiye selam verir.

DÜNYA'DA KARATENİN GELİŞİMİ

Çin Shaolin boks türü olan Kempo'dan geliştirilmiştir. Büyük bir olasılıkla Okinawa'nın silahsız halkı tarafından, silahlı Japon saldırganlara karşı bir savunma aracı olarak geliştirilmiştir. 1920'li yıllarda Funakoshi Gichin'in Japonya'da lanse ettiği bu dövüş biçimi geliştirilerek, Karate ismini almış ve örgütlü bir spor dalı olarak kuralları saptanmıştır.

Japonya'ya geldikten sonra teknik ve eğitim yöntemleri birbirinden biraz farklı, çeşitli okul ve sistemler ortaya çıkmıştır. Japonya'da karatenin belli başlı dört stili vardır. Bunlar: Shotokan, Wadoryu, Shitoryu, Gojuryu'dur.

Doğuya özgü tüm dövüş disiplinlerinde olduğu gibi karatede de saygı gösterileri ve zihinsel yaklaşım çok önemlidir.

Karate'nin Japonya'ya yayılması ve sistemleştirilmesinde en fazla emeği geçen kişi Fanakoshi Gichin'dir. Funakoshi tüm Japonya'yı dolaşarak söylev ve gösterilerle karateyi tanıtmıştır. Japonya'da ilk karate şampiyonasını düzenleyen Japon Karate Federasyonu da 1948'de kurulmuştur.

Dünya Karate Federasyonu (WKF), Avrupa Karate Birliği (EKU), Japon Karate Birliği (JKA) ve Uluslararası Amatör Karate Federasyonu (ITKF) Asya, Avrupa, Amerika ve Dünya Şampiyonaları gibi büyük organizasyonlar düzenlemelerine rağmen, henüz bu spor olimpiyatlara alınmamıştır. Bunun nedeni pek çok sistem ve ekolün organizasyonların kuralları konusunda birleşememeleridir.